تو مثل طراوت لحظه ی دیدار دو عاشق می مونی...

                                     تو مثل لطافت ابر بهاری می مونی...

                                                   تو مثل سکوت تنهایی شب، صدای نازنین عشق...

                                                                            تو مثل نم نم بارون خدایی می مونی...

تو مثل نرگس خیس عاشقا، اشک چشای چشم به در...

                                      مثل لحظه ی ناب رهایی می مونی...

.........................................

ز همه دست کشیدم که تو باشی همه ام

                                            با تو بودن ز همه دست کشیدن دارد

......................................................

دفترعشقم با نام نازنین تو شروع شد...

فصل اول...

طلسم تتهایی ام را شکستی...

قلب مرده ام را و روح افسرده ام را تسخیر کردی تا مرا در دریای آرام و عمیق عشقت غرق کنی...

روزها با هم...

شب ها با هم...

اما گویا تقدیر دلتنگی بود... دلتنگی

چه زود...

فصل دوم...

از آن روزهای با هم بودن از آن شبهای تنهایی و اشک،  روزها و شبها ست که گذشته و می گذرد.. و تنها چیزی که برجای مانده همان احساس لطیف عشق توست...

هنوز که هنوز است  برگ برگ ان پر است از یاد و نام و صدای تو...

و هر ازگاهی پنجره ی احساسم را بازمی کنم، بلکه شلید...

فصل سوم...

از این جا برگ های دفترم نارنجیست... فصل فراق.. فصل غم...

و این دفتر فصل آخری  نخواهد داشت...

تا نفس باقیست اینجا انتظارت می کشم...

 ...................................................

من فریادی بی صدایم...
من از فراسوی افق ها آمده ام...
من غمنامه ی بارانم،
و رقص آشفته برگ در باد...
من آمده ام تا سخن بگویم،
از آن روی ماه،
که تا بحال هیچ کس ندیده،
و از بغض های شکسته نشده،
و رسوب شده در گلو...
از حرف های نانگفته،
و از لحظاتی که می گذرد،
و از...
خدایی که در این نزدیکی است ...