گویند مردی به زنی عارف پیشه رسید و جمال او دل مرد را ربود و گفت: ای زن من در هوای تو خویشتن را از دست دادم. زن عارف گفت: چرا در خواهرم ننگری که از من نیکوتر و زیباتر است؟ گفت: خواهرت کجاست تا ببینم؟ زن گفت: برو ای بیکاره ی هوس باز که عاشقی نه کار توست. اگردعوی دوستی ما درست بودی تو را پروای دیگری نبودی.

اندازه واقعی

.................................................

ماه رجب ماه علی است، ماه زیبایی است، همیشه برایم بوی نازنینی دارد.

الهی!

 بردباری و حلم بی پایانت مرا به معصیت تو وادار می کند... به من جرات می دهد...

                        پرده پوشی و ستاریت تو مرا به بی شرمی و بی حیایی می خواند...

                                            شناختم به رحمت و عفو و گذشت بی انتهایت،

                                                          مرا جسور کرده و مرا به انجام آنچه حرام کردی می گمارد...